Chiński Horoskop

Ohayo !

Horoskop chiński

Kalendarz chiński składa się z 12 miesięcy, z których każdy liczy 29,5 dnia. Aby uniknąć większych przesunięć co trzy lata dodawany jest jeden miesiąc przestępny. Jeden cykl w kalendarzu księżycowym obejmuje 60 lat i jest złożony z pięciu pomniejszych cykli, które reprezentują pięć podstawowych żywiołów składających się na całą materię:

metal

woda

drewno

ogień

ziemia

Każdy z tych pięciu cykli trwa 12 lat, odpowiadających dwunastu zwierzętom. Rok 2012 według horoskopu chińskiego jest rokiem Smoka.

Legenda o zwierzętach horoskopu

Zgodnie z legendą Budda, zanim opuścił Ziemię, zwołał do siebie wszystkie zwierzęta. Jednak tylko dwanaście zwierząt pojawiło się, aby go pożegnać. Aby im to wynagrodzić nazwał on lata nazwami zwierząt w kolejności, w jakich się pojawiały. Najpierw przyszedł Szczur, potem Bawół, następnie Tygrys, Królik, Smok, Wąż, Koń, Koza, Małpa, Kogut, Pies i Świnia. Stąd mamy dziś dwanaście znaków odpowiadających kolejnym latom. Zwierzę panujące nad rokiem, w którym przyszedłeś na świat ma głęboki wpływ na Twoje Życie. Odwieczna mądrość mowi: "To jest zwierzę, które kryje się w Twoim sercu".

Znaki chińskiego horoskopu

~Casket

Chińskie zabobony

Ohayo !

Chińczycy to przesądny naród. Czerwień kojarzona jest z życiem, więc jest popularna na weselach.

Natomiast kolor biały to kolor ubrania, w którym chowani są zmarli, więc kolor ten przynosi nieszczęście. Zieleń natomiast zaliczana jest do kolorów "nieszczęśliwych". Nefryty przynoszą szczęście, więc sprzedawane są ogromne ilości biżuterii z tymi półszlachetnymi kamieniami. Noszenie wąsów przynosi z kolei nieszczęście, więc wszyscy mężczyźni chodzą gładko ogoleni.

Wiara liczb

Trzynastka nie jest uważana za pechową, natomiast cyfra 4 jak najbardziej tak. W budynkach nie ma czwartego piętra i pokoi nr 4. Numery telefoniczne czy kody pocztowe zawierające tę cyfrę są uważane za wyjątkowo nieszczęśliwe, więc ludzie odmawiają ich używania, na czym najbardziej cierpią firmy telekomunikacyjne. W przeciwieństwie do kultury zachodniej, 7 oznacza śmierć, a 1 samotność. Z drugiej strony za bardzo szczęśliwą uważana jest cyfra 8. Mieszkania na 8 piętrze są bardzo poszukiwane, a numer telefoniczny 8888 8888 osiągnął zawrotną cenę 135 000 funtów. 

Według starożytnych wierzeń chińskich miesiąc maj to okres pechowy. Przesąd głosi, iż ludzie, którzy budują dom w tym czasie będą łysi. Niegdyś wierzono również, że ktokolwiek zaczyna pracę urzędową w tym miesiącu, nigdy nie zrobi kariery

Chińczyk nigdy nie da w prezencie zegara. 

Jest tak, ponieważ "songzhong" oznacza "oddać cześć zmarłemu", 

natomiast "song zhong" oznacza właśnie dać w prezencie zegar.

Liczba stopni na schodach powinna być parzysta

Nigdy nie stawiaj biurka tak abyś siedział tyłem do drzwi

Zakroplenie oczu wydzieliną z psich oczu pozwoli tej osobie zobaczyć duchy osób zmarłych. 

Powszechnie wierzy się, płyn występujący w psich oczach pozwala im widzieć osoby zmarłe.

Jeśli pies wyje nieustannie w nocy, oznacza to, że ktoś umarł.

Nigdy nie żeń się z osobą starszą lub młodszą o 3 lub 6 lat

Nie obcinaj paznokci w porze nocnej. Przesąd szczególnie użyteczny, gdy czynisz to przy zgaszonym świetle. Oprócz dużego prawdopodobieństwa zranienia się, narażasz się na również na niespodziewaną wizytę zmarłych.

Nigdy nie uderzaj innej osoby za pomocą szczotki do zamiatania, przyniesie to nieszczęście. Pociesz się, że możesz zadać ból tej osobie każdym innym dostępnym przedmiotem.

Nigdy nie pozostawiaj upranej odzieży do wyschnięcia na zewnątrz podczas nocy, złe duchy mogą do nich przylgnąć a gdy później wniesiesz je do domu, tam już pozostaną. 

Uporczywy tik nerwowy występujący w lewej powiece oznacza zły omen dla mężczyzn, ale interpretowane jest zupełnie odwrotnie w stosunku do kobiet – ma przynosić im szczęście.

~Casket

Kuchnia chińska. Jedzenie w zgodzie z filozofią

Konbanwa

Naród, który nie ma kultury, nie umie gotować - tak twierdzą ci, którzy sztuką kulinarną zajmują się przeszło od 8000 lat.Jedzenie jest dla nich filozofią, w ogromnej mierze związaną z kwestia wierzeń. Gotowanie zaś jest uznawane za sztukę.

Kuchnia chińska jest niezwykle praktyczna i ekonomiczna. Mieszkańcy wybrzeża jedzą owoce morza i ryby, w górach i w głębi lądu przyrządza się dziczyznę i grzyby 

(w Yunanie rosną nawet podgrzybki i kurki). 

Ponieważ w Chinach jest mało węgla i drewna na opał, Chińczycy wymyślili wok: patelnię o pochyłych ściankach i dnie o bardzo małej średnicy. Olej na dnie woka jest zawsze bardzo gorący, mięso lub warzywa smażą się tu najszybciej, a odsuwane wyżej nie stygną i „dochodzą”, podczas gdy na dole smaży się kolejna porcja. Na woku stawia się bambusowy koszyk do gotowania na parze i tak w kilkanaście chwil można na jednym źródle ognia przygotować cały posiłek. Trzeba pamiętać, że składniki do woka muszą być drobno pokrojone.

W kulturze chińskiej posiłek składa się z dwóch dań, dania głównego i dania dodatkowego. Danie główne to przede wszystkim ryż (popularny szczególnie w południowej części Chin), makaron lub bułka (popularne przede wszystkim w północnej części Chin). Dania dodatkowe to przede wszystkim warzywa, mięso, ryby.

W Chinach powszechnie korzysta się z pałeczek. Używanie widelca czy noża jest niewskazane, ponieważ w kulturze chińskiej uważa się, że te narzędzia służą do zabijania, nie powinny więc służyć jednocześnie przy spożywaniu posiłków. Nie powinno się także brać jedzenia w palce, chyba, że są to kraby. Nie należy wskazywać pałeczkami w kierunku innych osób. Takie zachowanie uważa się za niegrzeczne. Należy unikać sytuacji, w których pałeczki byłyby pozostawione pionowo w misce ryżu, ponieważ przypomina to chińczykom kadzidło trzymane przez ludzi w czasie pogrzebu.

Wskazane jest zawsze pić herbatę do posiłku. Nie wolno przy tym zapominać, że nalewając sobie herbaty należy także nalać ją współtowarzyszom posiłku. Kiedy czajniczek do herbaty jest pusty należy obrócić pokrywkę. W ten sposób kelner będzie wiedział, że należy podać nam kolejny dzbanek. 

Mimo wielu cech wspólnych (np. duża ilość warzyw), między regionami Chin występują bardzo duże różnice pod względem używanych składników, przypraw oraz sposobów przyrządzania. Wyróżnić można różne odmiany kuchni chińskiej:

pekińska – kuchnia północnych Chin, oparta na tradycjach kulinarnych prowincji Hebei i Szantung. Podstawą pożywienia są pszenne bułeczki gotowane na parze oraz makaron. Dania z ryżu należą do rzadkości. Duży wpływ na kuchnię tego regionu mieli w przeszłości Mongołowie, wprowadzając dania mięsne, opiekane na rożnie i smażone.

 kantońska– kuchnia południowych Chin (okolic Kantonu oraz Hongkongu), najbardziej znana na Zachodzie, używająca głównie ryżu i drobno posiekanych składników szybko smażonych na woku. W morskich regionach Chin dominują potrawy z ryb i owoców morza.

szanghajska – kuchnia wschodnich Chin (miasta Szanghaj, Suzhou, Hangzhou i Nankin) charakteryzująca się słodkim smakiem (brązowy cukier dodaje się często do dań mięsnych). Słynie z ryb i owoców morza.

syczuańska – kuchnia Chin zachodnich, oparta na wołowinie, bardzo pikantna. Słynie z potraw wędzonych. 

hunańska – kuchnia regionów centralnych, położonych wzdłuż rzeki Jangcy, ryżowego zagłębia Chin. Bardzo pikantna.

fukieńska – kuchnia południowo-wschodnich Chin, znanych z najlepszego sosu sojowego, pierożków i wielkiej różnorodności zup

sinciang – kuchnia północno-zachodnich Chin, najbardziej odmienna, w której widoczne są wpływy Azji Środkowej. Nie ma tam ryżu, więc używane są różne zboża. W niektórych regionach tej części kraju dominuje islam, nie je się tam zatem popularnej na południu wieprzowiny. Stosuje się gotowanie na wolnym ogniu w glinianym garnku.

nyonya – odmiana kuchni chińskiej spotykana w Malezji i Singapurze, będąca skrzyżowaniem upodobań chińskich i malajskich

chaozhou – kuchnia regionu Chaoshan w prowincji Guangdong, słynąca z owoców morza i delikatnych, wykwintnych dań. 

Charakterystyczne składniki kuchni chińskiej

tofu

sos sojowy

pieprz syczuański

sos hoisin

sos ostrygowy

ocet ryżowy

~Casket

Chiny

Ohayo!
Przyszedł czas na Chiny...
Chińska Republika Ludowa

 Flaga.

 

Godło

Stolica – Pekin

Ustrój polityczny – republika ludowa

Konstytucja – 4 grudnia 1982

Powierzchnia – 3 na świecie 9596 960

Ludność – 1 na świecie 1 347 000 000

Język urzędowy – mandaryński

Numer kierunkowy - +86

Domena internetowa - .cn

Strefa czasowa – UTC +8

Hymn: Marsz Ochotników

Chiny są krajem wielonarodowościowym, liczącym największą na świecie ludność, miliard 300 milionów. Kraj zamieszkuje 56 narodowości.

Narodowości Chin to: Han, Mongolska, Hui, Tybetańska, Weiwuer, Miao, Yi, Dżuang, Biyi, Koreańska, Mandżurska, Dong, Yao, Bai, Tujia, Hani, Kazachska, Dai, Li, Lisu, Wa, She, Gaoshan, Lahu, Shui, Dongxiang, Naxi, Jingpo, Kerkezi, Tu, Daur, Mulao, Qiang, Bulang, Sala, Maonan, Gelao, Xibo, Achang, Pumi, Tadżycka, Nu, Uzbecki, Rosyjska, Ewenkska, Deang, Baoan, Yugu, Jing, Tatarska, Dulong, Orocin, Hezhe, Menba, Luoba, Jinuo

Kraj ten posiada bardzo dużo złóż mineralnych, takich jak: węgiel kamienny, ropa naftowa, rudy żelaza, cynku, ołowiu, wolfram, boksyty, mangan, rtęć itd. Mimo tak dużych zasobów, z których państwo czerpie spore zyski, większość ludności mieszka w skrajnej biedzie.

Główną rośliną uprawną Chin jest ryż. Kraj ten ponadto dominuje na świecie w uprawie pszenicy, jęczmienia, kukurydzy, batatów, tytoniu, herbaty oraz bawełny. Największe znaczenie handlowe spośród tych upraw ma bawełna. Dla własnych potrzeb hoduje się świnie i kurczaki. Popularne jest również rybołówstwo. Chiny są jednym z czołowych producentów ryb na świecie.

W kuchni chińskiej istniej ponad 20.000 różnych potraw. 

W różnorodności najlepsze jest to, że zawsze można znaleźć coś odpowiedniego dla siebie. Na kulinarną kulturę Chin wpływa kilka czynników. Po pierwsze szerokość geograficzna i klimat danego regionu, które w tak wielkim kraju trzeba to wziąć pod uwagę. Konsekwencją różnic klimatycznych są różnice w uprawach, a to bezpośrednio wpływa na różnice w przygotowywaniu potraw. Ostatnim elementem jest historia i wpływy sąsiednich państw. Te wszystkie czynniki przyczyniły się do powstania czterech głównych gałęzi.

Kuchnia północy – gdzie tematem przewodnim są kluski i makarony a także chleb gotowany na parze. Najczęściej spotykanym mięsem jest wołowina oraz baranina. Najpopularniejszą potrawą z tego regionu jest kaczka po pekińsku.

Kuchnia południa – jest królestwem ryżu i jarzyn słynie ze smażonego ryżu po kantońsku. W tym regionie potrawy smaży się na głębokim wrzącym oleju przez bardzo krótki czas, dzięki czemu składniki zachowują swoją kruchość.

Kuchnia wschodu – ze względu na dużą ilość wody 

(jeziora i rzeki w głębi kraju oraz ocean, nad którym leży Szanghaj) obfituj w ryby i owoce morza. Na wschodzie potrawy są duszone lub gotowane w różnych sosach i wodzie.

 Kuchnia zachodnia – przypadnie do gustu wielbicielom mocnych przypraw takich jak pieprz lub chilli. Najbardziej popularną potrawą z tego regionu jest kurczak Gongbao.

Chiński Nowy Rok (Święto Wiosny) – najważniejsze święto w tradycyjnym kalendarzu chińskim, przypadające między końcem stycznia a końcem lutego. Od najdawniejszych czasów jest w Chinach najważniejszym świętem publicznym i prywatnym, zapożyczyły je również zamieszkujące w Chinach mniejszości narodowe.

Ostateczny kształt Święta Wiosny ukształtował się na początku naszej ery w wyniku złączenia się kilku świąt. Tradycyjnie trwa ono piętnaście dni i kończy się Świętem Latarni. Do dziś pozostało najważniejszym świętem, pomimo wprowadzenia w 1912 roku w Chinach kalendarza gregoriańskiego. W Chińskiej Republice Ludowej pierwsze 3 dni chińskiego Nowego Roku są dniami wolnymi od pracy

~Casket